Blog

«Ας αφήσουμε τα παιδιά να μεγαλώσουν με τον δικό τους ρυθμό»

από την Ευγενία Σταϊκίδου

Στην εποχή μας ζητάμε συνεχώς από τα παιδιά μας να «μεγαλώσουν» πριν την ώρα τους. Να αποφασίζουν μόνα τους, να

Πόσο επικίνδυνο είναι τελικά το «ριψοκίνδυνο παιχνίδι»;

από την Εβίτα Κουριδάκη

«Καλύτερα ένα τσακισμένο κόκαλο, παρά ένα τσακισμένο πνεύμα!», Ιnternational Play Association World Conference, 2011. Η διαφορά του «Ριψοκίνδυνου Παιχνιδιού» (“Risky

Απλώς σκαρφαλώνει σε ένα δέντρο… ή μήπως κάτι περισσότερο;

από την Ευγενία Σταϊκίδου

Τι συμβαίνει άραγε στο σώμα, στο συναίσθημα και στον νου του παιδιού όσο προσπαθεί για πρώτη φορά να σκαρφαλώσει σε

Όταν το θεατρικό παιχνίδι συναντά τη φύση

από την Ελίζα Ζήκου και την Κωνσταντίνα Τσιβγά

Είναι ένα πρωινό ανάμεσα στον ήχο των πουλιών και το θρόισμα των πευκοβελόνων που ο ήχος του ταμπουρίνου σημαίνει την

Στην κουζίνα της φύσης!

από την Αθηνά Αντύπα

Σούπες από ξερά φύλλα, λασπότουρτες, ντολμαδάκια με χώμα και φυσικά οι περίφημοι χωματοκεφτέδες είναι το μενού της κουζίνας της φύσης.

Χωρίς λόγο, στο βουνό: η αναγκαιότητα του ελεύθερου παιχνιδιού στη φύση

από την Ρόζα Τριανταφυλλίδη

«Μα γιατί πηγαίνετε διαρκώς τα παιδιά χωρίς λόγο στο βουνό;» ρώτησε μία μητέρα τις παιδαγωγούς ενός από τους Παιδικούς Σταθμούς

Σχολικές αυλές = Ζωτικοί χώροι για τα παιδιά

από την Αθηνά Αντύπα

Τα σημερινά παιδιά περνούν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους σε εσωτερικούς χώρους. Η ωφέλιμη έκθεση στο φρέσκο αέρα, στον

Άσπρη πέτρα, ξέξασπρη…

από την Ρόζα Τριανταφυλλίδη

Στην Παρέα λέμε πως οι πέτρες είναι «τα κόκκαλα της γης». Είναι αυτές που στηρίζουν, που δίνουν σχήμα, βάρος, σταθερότητα

Ένα σπίτι για τις κάμπιες!

από την Αθηνά Αντύπα

Οκτώβριος στο λαχανόκηπο του σχολείου. Κάθε μέρα τα παιδιά χαίρονται όλο και περισσότερο τα χειμερινά κηπευτικά που θεριεύουν. Τα σκαλίζουν,